Waarom een dieet volgen voor een pubermeisje gevaarlijk kan zijn voor haar gezondheid

Liefde in je lijf, liefde in je leven voor Pubermeiden

Het gevaar van een dieet.

Veel jongeren in Nederland kampen met overgewicht. Volgens de volksgezondheidszorg had in 2018 12% van de jongeren overgewicht.

Ik richt mij in mijn coachpraktijk op pubermeiden, vandaar dat ik voor nu de jongens buiten beschouwing laat. Dat wil niet zeggen dat wat ik schrijf niet ook voor jongens kan gelden.
Al gauw wordt er geroepen dat deze jongeren met overgewicht een dieet moeten volgen. Gelukkig zijn er veel deskundige diëtisten in Nederland die deze jongeren prima kunnen begeleiden naar een gezond gewicht.

Maar er is ook een keerzijde aan het volgen van dieet.

Ik spreek uit eigen ervaring wat het met mij deed toen ik in mijn puberteit besloot dat overeten mijn manier werd om mijn jeugdtrauma’s te kunnen overleven. Ik kwam in gewicht aan en dat bleef niet onopgemerkt. Ik kreeg dan ook nogal wat opmerkingen over mijn figuur. Oordelen van anderen deden mij erg veel. Ik was mezelf kwijtgeraakt door heftige emotionele gebeurtenissen en wist me geen raad met mijn emoties. Ik vond een manier om te overleven…..eten.

Toen ik door mijn gewichtstoename kritiek kreeg, trok ik me dat heel persoonlijk aan en voelde het voor mij dat ik niet meer goed genoeg was.

Mijn uiterlijk bepaalde mijn identiteit.

Ik kon echter de drang naar eten niet stoppen omdat ik dit eten nodig had om mijn gevoelens te verdoven. Gevoelens van verdriet, boosheid en eenzaamheid kon ik prima verbloemen met mijn eetbuien. Toen nog niet realiserende dat ik een potentieel slachtoffer kon worden van een eetstoornis. Mijn gevoeligheid voor wat anderen van mij dachten, aan het sociale plaatje willen voldoen, aardig gevonden worden, mooi gevonden worden waren allemaal factoren die mij onder de risicogroep lieten vallen om een eetstoornis te ontwikkelen.

Dit gebeurde ook toen ik op mijn 17e een documentaire zag over boulimia nervosa. Ik vond die heel interessant. Want nu had ik een manier gevonden om toch te kunnen eten, en niet dik te worden. Ik kon mijn eten gewoon weer uitbraken. Zo is het begonnen. Dagelijks stond ik meerdere keren op de weegschaal nadat ik mijn eten had uitgebraakt. Ik was te dik, ik moest afvallen….als ik weer slank was, dan was ik weer goed en mooi. Ik ging er bij hardlopen en steeds meer en vaker liep ik mijn rondjes op de dijk. Het bleef ook niet onopgemerkt dat ik gewicht verloor. Ik kreeg nu geen kritiek over mijn gewichtstoename, maar zelfs complimenten over mijn uiterlijk. Ik groeide hiervan en kreeg langzaam weer het gevoel dat ik goed genoeg werd gevonden.

Maar mijn strijd tegen mijn lijf ging door.

Het kon nog beter en als ik geen complimentje had gehad, dan betekende dat vast dat ik nog niet goed genoeg of mooi genoeg was. Ik had een enorm tekort aan basiszelfvertrouwen, kampte met veel onverwerkt verdriet uit mijn jeugd. Ik probeerde met eten mijn emoties te kalmeren. Maar eten en afvallen gaat niet samen zo had ik ervaren. Dus duurde mijn eetstoornis al met al 23 jaar voort. In het begin kon ik het nog wel geheim houden, maar lang lukte dat niet meer. Ik kreeg sociale angsten en voelde erg veel stress bij het samen eten met anderen. Ik raakte steeds verder uitgeput.
Ik ben nu 46 en heb mijn eetstoornis gelukkig overwonnen toen ik op mijn dertigste zwanger werd van onze eerste zoon. Ik ben al heel veel jaren vrij van de drang om te moeten eten om mijn emoties te sussen.

Ik heb geleerd mijn emoties toe te laten en hun boodschap te lezen.
Ik heb geleerd van mezelf te houden om wie ik ben en niet om hoe ik eruit zie.

De pubermeiden van nu groeien op in een tijd waarin social media veel tijd inneemt. Alles is op te zoeken en komt voorbij. Er zijn veel fitgirls en er is veel aandacht voor gezonde voeding en sport. Het ene dieet volgt het andere op en shakes en smoothies, geen brood, geen vlees…..passeren de revue.

Wat doen deze berichten met de pubermeid die gevoelig is voor wat anderen over haar denken? Die kampt met een negatief zelfbeeld? Die worstelt met haar zelfvertrouwen? Die zich eenzaam voelt en moeite heeft om zich aan te sluiten bij andere meiden in de klas? Die naar het voortgezet onderwijs is gegaan, alles goed wil doen, aardig en lief gevonden wil worden? Angst heeft er niet bij te horen, niet leuk genoeg gevonden te worden omdat ze niet mooi of aardig genoeg is? Zich te dik voelt?

Deze jonge meid is niet enkel geholpen met een dieet. Er is veel meer aan de hand.
De oorzaak van overgewicht ligt ook op een emotionele laag. Het eten heeft een functie. Een obsessie voor de weegschaal, meetlint en gezonde voeding is zo geboren.
Niet meer durven genieten van lekkers, je ongemakkelijk voelen op feestjes beperkt veel levensvreugde. Wanneer je hele leven draait om gezonde voeding en afvallen leidt dat tot veel problemen op allerlei levensgebieden zoals school en sociale contacten.

Dit zal vast niet voor alle meiden gelden en ik wil het beroep van een diëtist ook absoluut niet aanvallen. Wel streef ik naar meer samenwerking tussen diëtisten en coaches.

Wanneer een diëtist signaleert dat voeding en zelfbeeld een ongezonde obsessie wordt, dan moet er aan de bel worden getrokken om erger te voorkomen. Maar waar kan zo’n meisje naar toe? Welke coaching sluit aan bij haar behoefte op dat moment? Wij als coaches hebben een plicht om ons zichtbaar te maken als professional. Coaches en ervaringsdeskundigen en diëtisten kunnen prima samenwerken met 1 cliënt tijdens het bieden van preventieve zorg. Wanneer een eetstoornis ruimte krijgt om te groeien en niet op tijd wordt gezien, dan is de weg terug naar een gezond lichaamsbeeld heel moeilijk te vinden en is de hulpverlening niet altijd aangepast op de behoefte en zijn de wachtlijsten lang.

Een weegschaal, meetlint en voeding kan veranderen van vriend naar vijand.

Dit wil ik voorkomen!

Daarom deel ik graag mijn missie “liefde in je lijf, liefde in je leven” om die meisjes te helpen naar het ontwikkelen van gezonde zelfzorg en zelfliefde zodat zij hun lichaam volledig kunnen accepteren en liefhebben en vanuit die zelfliefde en zelfzorg komen tot een stabiel en evenwichtig eetpatroon dat leidt tot een gezond gewicht. Vanuit een stevige basis van zelfvertrouwen ben je in staat om dit te verduurzamen en voorkom je het jojo effect en veel psychisch leed.

Ook al is het eten nu nog geen issue, maar spelen onzekerheden over identiteit en lichaam, gebrek aan zelfvertrouwen, geringe eigenwaarde, sociale angsten en faalangsten een rol. Dan is het al tijd voor liefde in je lijf, liefde in je leven. Voorkomen is beter dan genezen. Persoonlijke coaching op maat om het zelfvertrouwen te vergoten, draagt bij aan het ontwikkelen van een gezond zelfbeeld en lichaamsbeeld. Liefde in je lijf, liefde in je leven is de basis voor een gezonde ontwikkeling naar een volwassen vrouw.

Tegelijkertijd wil ik een oproep doen aan ouders en volwassenen….

Denk goed na voordat je een pubermeid een compliment geeft die gericht is op haar uiterlijk.
Het gevaar dat het lichaam een projectie wordt om zelfvertrouwen uit te halen ligt op de loer. Het contact met het lichaam verdwijnt en het hoofd neemt het over en bepaalt allerlei regeltjes over hoe het lichaam er optimaal uitziet. Op den duur is deze pubermeid een gevangene van haar brein en is zij het contact met haar lichaam volledig kwijt.

Geef liever een compliment over haar “zijn”. “Wat fijn dat je er bent” kan al zoveel doen.

Liefs,
Ursula Beekman
Coach liefde in lijf en leven

Waarom een dieet volgen voor een pubermeisje gevaarlijk kan zijn voor haar gezondheid